Wie of wat stuurt ons? - prof. dr. Gabriël Anthonio

Over een Moslima in de Kringloopwinkel en Pino

Na een drukke werkweek vraag ik me weleens af wie of wat mij stuurt. Mijn visie op hoe ik graag wil leven, mijn persoonlijke waarden die ik vorm wil geven of domweg door mijn agenda die voor een groot deel via mijn secretariaat wordt gevuld. Het is druk in de wereld van zorg en het academisch onderwijs waar ik actief in ben. Wie stuurt wie in mijn leven?

Eindelijk is het weekend, het is zaterdag. De dag die ik steevast reserveer voor mij en mijn zoon. Mijn zoon, Mahil van 22 jaar die autistisch is en een verstandelijke beperking heeft. Hij kan niet praten, lezen of schrijven. Zijn niveau van functioneren is lager dan een kind van 3 jaar, ondertussen is hij 22. Een mooie grote jongen, slank en knap om te zien (al zeg ik het zelf). We redden ons prima met gebarentaal en de rest regelen we door elkaar aan te kijken, te wijzen en aan te voelen. Het is een druilerige dag. We zijn in een dorpje, ergens in Drenthe op zoek naar een speelgoedwinkel. Hij heeft aangegeven een Pino-pop, zo’n blauwe vogel met oranje snavel van Sesam straat te willen, door er steeds een aan te wijzen op zijn IPad. Hiermee is zijn serie poppen, met Bert, Ernie, Elmo en anderen van Sesamstraat compleet. Er nog maar een speelgoedwinkel in het noorden die een Pino (in de uitverkoop) heeft. We kopen samen, de laatste Pino in die winkel. Mahil is dolgelukkig en loopt en vrolijk mee huppelend over straat.

Even verderop zien we een soort huishoudwinkel, met schoonmaakspullen en speelgoed. Het is leegverkoop. De winkel gaat kennelijk sluiten. Het begint buiten steeds harder te regenen. Mahil gebaart dat hij er naar binnen wil, ik ook! Het is binnen druk. Het is er vochtig, van de regen maar misschien ook wel lekkage. Het ruikt er naar oude jassen. Ik loop met mijn zoon richting het speelgoed. Hij kijkt ergens anders heen. Dat verbaast mij. Ik volg zijn kijkrichting. Hij wijst op een jonge dame met een hoofddoek, Midden-Oosten uiterlijk die achter een van de toonbanken staat. Ze kijkt op een mobieltje. Hij wijst dat hij naar haar toe wil. Ik denk dat dit geen goed idee is. Mijn zoon raakt graag mensen graag even aan, even een hand geven en die vasthouden. Met deze jonge Moslima lijkt me dat geen goed idee. Maar Mahil dringt aan, sleurt me bijna mee richting de jonge dame met hoofddoek. Ik laat hem los. Ik zie wel wat er gebeurd. Ik wil ook geen scene in de winkel.

Dan gebeurt het volgende. Mijn zoon gaat voor haar staan. Ze kijkt hem scherp aan, en hij haar. Dan zwaait hij even. Ze zwaait terug. Dan steekt hij zijn hand uit. Ze aarzelt, en geeft een hand terug. Dan houdt hij heel zacht wiegend haar hand vast. Hij steekt ook zijn andere hand uit. Die pakt ze ook voorzichtig vast.

” Wat is dit meneer? “ vraagt ze zachtjes.

“ Mijn zoon kan niet praten, hij maakt even contact met je. Hij zal alleen maar even je hand vasthouden, als dat mag,…”

Dan maakt mijn zoon het gebaar van “Lief”, hij aait over zijn wang. Vragend kijkt ze me aan.

“ Dat betekent dat hij je lief vindt.” Meteen herhaalt hij het gebaar.

“ Heel lief, hij doet het twee keer.”

Dan begint ze te huilen, grote tranen rollen over haar lichtbruine wangen terwijl mijn zoon haar handen voorzichtig vasthoudt, neuriënd en rustige blik aankijkt.

“ Sorry meneer. Eh,…weet u ik kreeg net, enkele minuten geleden op mijn telefoon een bericht dat mijn broertje in het ziekenhuis is overleden. Uw zoon lijkt op hem.” Opnieuw tranen die over haar wangen rollen terwijl ze mijn Mahil blijft vasthoudt en aankijkt.

“ En ik voelde me net zo alleen, zo alleen meneer,….alleen met mijn verdriet. En dan komt uw zoon.”,….. ze valt stil, denkt na. “God stuurt soms mensen meneer. Ik ben nu niet meer alleen, dankje, dankjewel,….” Minuten verstrijken, mensen staan eromheen, iedereen is stil. Dan trekt Mahil zijn handen langzaam terug. Tilt de Pino pop op en kust haar daarmee. Ze glimlacht en droogt haar tranen af. “ Ze zwaait, dag broertje goede reis!”

Ze kijkt ons nog lang na, door de winkelruiten heen, haar gezicht steeds opnieuw droog vegend. Ze opnieuw zwaait naar Mahil met een bescheiden opgestoken hand. Deze woorden, dag broertje goede reis hebben me geraakt. Ook ik houd het niet droog.

In de auto, op de terugweg vraag ik me opnieuw af wie of wat mij stuurt. Wie mijn zoon, met al zijn zogenaamde beperkingen stuurt heeft deze Moslima me net al uitgelegd.  Thuisgekomen kijk ik nogmaals in mijn agenda, helemaal vol met activiteiten. Het is aan mij hoe ik die ga invullen, instrumenteel of zoekend naar een betekenisvol contact.

 

prof. dr. G.G. (Gabriël) Anthonio

Bijzonder Hoogleraar Sociologie van Leiderschap, Organisaties en Duurzaamheid bij de Rijksuniversiteit Groningen (RUG)

Voorzitter Raad van Bestuur van Verslavingszorg Noord Nederland

20190328 zakelijk portret Gabrie¨l Anthonio - 2 20190328 zakelijk portret Gabrie¨l Anthonio - 2

Reacties
Reactie: (Gabriel Anthonio )
22-3-2020, 20:29
graag wil ik alle mensen die hebben gereageerd bedenken voor hun persoonlijke, lieve en hartverwarmende reacties! Ik vermoed dat als hij kon praten hij tegen ons zou zeggen: Iemand even vasthouden is een kleine moeite, probeer het maar.... Mede namens Mahil mijn zoon Dank!

Reactie: (Anthonie de Vries )
8-2-2020, 06:31
Het Hart voelt en ziet altijd meer dan ons hoofd , waar de kudde achter elkaar aanholt wijzen kinderen ons als spiegel de weg . Durven voelen is mogen ervaren dat heel veel kinderen van Nu in een heel andere dimensie Leven , afgestemd zijn op een de juiste frequentie en bovenal anders vibreren . Zij brengen het Licht , de Kracht en de Liefde om ons te spiegelen dat wij de materie mogen loslaten en de Reis naar binnen mogen maken zodat ook wij anderen in zijn of haar Licht mogen zetten . Geniet van je kinderen , ze zijn de Spiegel van je eigen Ziel . Anthonie p.s. Gedrag zegt niets over een persoon , Gedrag is een gevolg van wij wij denken , voelen , drinken , eten en inademen . Iemand een stempeltje is misschien makkelijk voor de omgeving maar gaat volledig voorbij aan de omarming die ieder mens verdient . Een boekje als DSM-V schiet haar elk doel voorbij.

Reactie: (Divya)
1-2-2020, 00:20
Bedankt, prachtig! Ik ben geraakt. En blij voor Mahil dat u zijn mogelijkheden ziet. En voor u met zo’n mooie lieve zoon. En voor deze Dame in de winkel en haar open staan voor het grote mysterie wat het leven is.

Reactie: (Mirjam)
30-1-2020, 11:25
Mooi verhaal, erg ontroerend. Hield het niet droog. zie je wel, de meeste mensen deugen!

Reactie: (Angela)
28-1-2020, 14:34
Prachtig! Hoezo kunnen autisten zich niet in een ander verplaatsen? Hij voelde toch mooi aan dat dit meisje hem even nodig had, <3

Reactie: (Gitta)
26-1-2020, 23:12
Dank U voor het delen. Zo ontroerend lief en mooi. You, we never walk alone.

Reactie: (Bart Vermeer)
25-1-2020, 16:53
Mooi, pakkend en om over na te denken of beter, na te voelen. Bedankt om te delen.

Reactie: (Carry)
24-1-2020, 20:36
Zuiver zien is meer dan kijken etc.. Dank voor het delen van deze mooie ervaring.??

Reactie: (Nilüfer Öder)
24-1-2020, 15:26
Prachtig... Ben diep geraakt! Dank voor het delen.

Reactie: (Maria Menting)
24-1-2020, 12:57
Een prachtige Zoon met een prachtige Vader. Wij mensen dénken te veel met ons hoofd, maar zijn geen mentale wezens. Als we (meer gaan) leven vanuit ons hart (de liefde) vallen alle verschillen weg ! Hartelijk dank voor de rijkdom van het delen van dit verhaal.

Reactie: (Lis)
24-1-2020, 12:14
Beste Gabriël, uw verhaal raakt mij diep. Uw zoon is dan volgens aardse begrippen beperkt, maar hij is naar de aarde gekomen met een zeer zuiver hart en is zeer empathisch. Gij voelt precies wat er nodig is en wat niet klopt. Uw zoon is een zeer hoog ontwikkelde ziel en volgt als geen ander zijn gevoel. Hij komt van een planeet vol liefde, en voelt en ziet meer dan de zogenaamde ontwikkelde mensen op aarde. Zeer hoog bewustzijn op een geheel ander niveau. Mooi en hartverwarmend. In een tijd waarin de mens op een punt staat om te transformeren naar een ander bewustzijn een parel voor de mensheid. Warme groeten, Lis Reijerman

Reactie: (Marjon)
24-1-2020, 09:46
Toeval bestaat niet, er is 'n reden, waarom wij de mensen ontmoeten, die wij ontmoeten op onze weg in het leven. Deze dag was zo prachtig, en jouw mooie zoon voelde dit haarscherp aan!! geweldig dat je dit opschreef, om met ons te delen. Hartelijk dank hiervoor. #SpreadTheLove

Reactie: (Caroline)
23-1-2020, 13:03
Wat een prachtige ontmoeting, wat een prachtige zoon! En wat fijn dat u dit deelt. Daardoor bezie ook ik weer mijn agenda. Dank!

Reactie: (Hannah)
23-1-2020, 11:40
Wat mooi. De vraag wat is mijn missie hier en wat stuurt ons is er ook een die mij bezig houd. Ook ik herken dat ik regelmatig een teken krijg om iets te doen wat dan ook achteraf klopt. Er is zeker meer. Hoe het werkt weet ik ook niet maar dat het er is daar twijfel ik niet aan. Helaas door alle prikkels van buiten ben ik lang niet altijd goed afgestemd. Maar als ik de tijd neem om even rustig te zitten voel ik de verbinding. Dus gun je zelf tien minuten per dag om in alle drukte contact te maken met jezelf en wat er nog meer is.

Reactie: (Riet)
23-1-2020, 10:57
Mijn Geloof in Engelen heeft uw zoon bevestigt Hij is een engel en zulke mensen maken ons leven rijk dank voor deze mooie beleving door uw brief

Reactie: (Ineke)
22-1-2020, 21:35
Wat beperking?? Wat een ontroerend verhaal. Heeft me diep geraakt.

Reactie: (Maria Weusten )
21-1-2020, 16:39
wordt er emotioneel wat een mooi gebaar. respect voor beiden . Dit is geen toeval .. in een woord geweldig daar mogen jullie trots op zijn . .

Reactie: (Gabriël Anthonio)
19-1-2020, 23:08
Dank voor all die lieve en hartelijke reacties! Ik breng ze over aan Mahil, onze zoon. Mooi hoe ook anderen hebben ervaren, zien dat het leven een prachtige reis is waar we nog veel kunnen ontdekken en leren van elkaar. Ook van mensen die anders zijn,...misschien mogen we allemaal wel eens wat vaker anders-zijn en doen dan normaal,...

Reactie: (Roswitha Leeuwerink)
18-1-2020, 18:21
Ontroerend dank je voor het delen maar zo herkenbaar deze puurheid, liefde, wijsheid Ben zelf ook gezegend met zo n zoon, nu 33 jaar weet nu wanneer hij mensen aan wil raken, dit niet zomaar is, ook wanneer hij contact vermijd klopt het. Hij heeft een boodschap Ook zo vaak meegemaakt, deze hoog intelligente mensen waar wij ook zoveel van kunnen leren. Zij staan nog zo in verbinding met alles, worden zo onderschat, vanuit onbegrip en angst. Moest zelf eerst ook door eigen angsten heen om hem zichzelf te kunnen laten zijn. Van hem heb ik geleerd te zijn in het nu.

Reactie: (Ton)
18-1-2020, 12:37
Geweldig, zo'n pure gevoelsuiting voor beiden en diegenen die het zien. Chapeau voor jouw zoon.

Reactie: (corrie)
18-1-2020, 11:22
Een bijzonder en prachtig verhaal wat laat zien waar het echt om draait. Het is de puurheid van de mens die wij 'gezonde' mensen naar mate we ouder worden, kwijt raken. Te veel bezig met materie, geld en macht verliezen we wie we werkelijk zijn. Bedankt voor het delen! De wereld heeft behoefte aan de pure mens, die helaas te vaak wordt weggestopt of er niet mag zijn. Zij zijn de boodschappers voor ons mensen.

Reactie: (Ans Rossen)
18-1-2020, 11:10
Wat een prachtige ontmoeting , God gebruikt alle mensen.om ons te troosten ????

Reactie: (Janneke)
18-1-2020, 10:26
Dankjewel voor het delen van dit prachtige verhaal. Ik ben meteen weer bij mijn overleden zusje met het syndroom van Down. Zo puur en echt. Verstandelijk misschien net 3 a 4, ze praatte bijna niet, maar je hoefde nooit te vragen wat ze voelde. Wat een rijkdom dat ik met haar groot heb mogen worden. Mahil is een cadeau, nu ook voor ons geemtioneerde lezers (ook al is het voor de ouders soms/vaak een zware taak. Mahil is en maakt gelukkig.

Reactie: (Gied ten Berge)
18-1-2020, 09:57
God stuurt ons engelen terwijl we we ze niet verwachten of zo zien, en wij weten niet dat wij zelf die engelen engelen zijn zonder het te weten. Het mysterie van het leven als Via Amoris..

Reactie: (Marijke)
18-1-2020, 08:51
Tot tranen toe geroerd....met een diep gevoel van dankbaarheid. Wat een schoonheid ligt er in dit verhaal....XX

Reactie: (Elly Dolieslager)
17-1-2020, 22:28
Hier gaat het om, zo puur, we kunnen zoveel leren van mensen met een beperking, je hoeft er alleen maar voor open te staan, geweldig!!!

Reactie: (Irene Verrij-Brand)
17-1-2020, 18:15
Wat een mooi stukje> Bedankt voor het delen. We kunnen van Mahil leren, door onze vooroordelen er niet te laten zijn., maar ook naar ons diepste gevoel te luisteren, maar daar ook naar te handelen. Lieve groet. Irene

Reactie: (Kicks)
17-1-2020, 12:00
Voel me bijzonder geraakt door uw verhaal... Soms gebeuren dingen, gewoon, omdat het nodig is... Gevoelsmatig wist Mahil, dat hij er even moest zijn voor dit meisje met haar verdriet... Dan mag hij verstandelijk gehandicapt zijn, maar met zijn gevoel is niets mis!! Heel bijzonder, en u mag trots zijn op uw zoon! <3

Reactie: (Ernst van Berkum)
17-1-2020, 10:29
Dank voor dit prachtige verhaal. Het heeft me geraakt!

Reactie: (Manon)
17-1-2020, 10:00
Wat fijn... dit bewustzijn op die plek. En het raakt aan de vraag die ik me geregeld stel. Waar en bij wie zit de beperking? Bij de volgens de norm 'beperkte' zelf. Of in de gevestigde orde die bepaald dat iets beperkt is. Ik ervaar veel beperking bij de norm en normering. Dat is niet het waarachtige zelf. Het werkelijke laat zich juist zien bij diegene die niet beperkt worden door mentaal bedachte normen en waarden. Daar waar hart en ziel zuiver en onaangepast spreken. Hoe helend is dit moment, hoe waar en waarachtig. Dankbaar voor en geraakt door uw delen. En wat fijn dit bewustzijn op die plek.

Reactie: ( Maria)
16-1-2020, 21:34
Soms heeft iemand extra steun nodig , God , Allah , het Universum stuurt een tussenpersoon voor hulp . Diegene bij wie het gebeurt zal gesterkt en getroost verder kunnen . Ook de "hulpgever" zal allesomvattende liefde ervaren . Door dit aan ons te laten lezen is het als een olievlek : wij allen zijn ontroerd en voelen de liefde tot in elke cel .

Reactie: (gonny)
16-1-2020, 20:06
zo herkenbaar, mijn neefje is ook zwaar autistisch en voor mij een belangrijk meetpunt of het goed met me gaat. zo bijzonder zij. ze.

Reactie: (Mark Boskamp)
16-1-2020, 14:10
Dank Mahil, dank Gabriel! You made my day!

Reactie: (Alida)
16-1-2020, 13:16
Thanks for sharing. Wat een pracht verhaal ...

Reactie: (Imah)
16-1-2020, 12:58
Ja waar die extra antenne bij autisten vandaan komt is toch een raadsel. Ook ik heb de tranen van ontroering in mijn ogen staan.

Reactie: (Wilma Guldenaar)
16-1-2020, 11:51
Dank je voor het delen van dit liefdevolle moment. Dit zijn toch de hartverwarmende cadeautjes van het leven de ont-moetingen van hart tot hart... van ziel tot ziel... als we naar de signalen van het Universum willen luisteren... Een liefdevolle knuffel voor Mahil

Reactie: (Ivonne)
16-1-2020, 11:17
Prachtig geschreven, dank je voor het delen. Wat een liefde dank.

Reactie: (Elisabeth)
16-1-2020, 09:44
Zo ontroerend mooi. Ik heb ook een zwaar gehandicapte zoon. Hij is 40 en leeft op een niveau van tussen 0 en 1 jaar. Communiceert met enkele gebaren en is volledig afhankelijk van liefdevolle zorg. Maar als hij me aankijkt met zijn warme bruine ogen en een glimlach om zijn mond heeft, dan smelt ik en weet dat hij veel meer ervaart dan wij zien. Zo zag Mahil al van verre dat dit meisje intens verdriet had. Dan denk je hoezo gehandicapt? Hij heeft een hele bijzondere gave, welke we niet altijd kunnen zien. Een kind om zielsveel van te houden. Net als ik van mijn zoon Martijn doe.

Reactie: (Nelly)
15-1-2020, 20:15
Wat een schitterende belevenis..Tranen en kippenvel. Wat heeft deze jongen een geweldig gevoel en een lieve papa

Reactie: (Jan)
15-1-2020, 19:55
Hartelijk dank voor dit ontroerende verhaal !

Reactie: (Marie-Therese)
15-1-2020, 19:46
Wat mooi om te lezen, hij heeft echt gevoeld naar haar toe te moeten, ik kreeg een warm gevoel en tegelijk koude rillingen. Heel bijzonder dat hij gestuurd is????

Reactie: (Ria)
15-1-2020, 19:12
Wauw kon haast niet lezen van ontroering wat kunnen ogenblikken van empathie belangrijk zijn dank voor het delen van belevenis met uw zoon

Reactie: (Anja Groenewegen)
15-1-2020, 19:09
Wat een prachtig mens, je zoon. En jij ook dat hem ziet en laat zijn. Mooi dat ‘die gasten boven’ dat allemaal zo regelen, hé. Als je dat weet, zie je alleen maar meer van die mooie boodschappen.

Reactie: (Inge )
15-1-2020, 16:13
Prachtig verhaal, ontroerend en tegelijk openbarend. Het kan niet anders of het moet de liefde zijn die ons stuurt. In een brief van Einstein aan zijn dochter Liesl praat hij over de enorme kracht van de liefde die onbegrensd en onbeperkt is....en dat voor iemand uit de wetenschap! :) Het is voor mij de vraag; Willen wij ons laten sturen door (Universele) Liefde? .

Reactie: (jose)
15-1-2020, 11:00
Wat een ontroerend verhaal Het heeft mij heel diep geraakt.WAt fijn dat jullie beiden elkaar gevoelsmatig zo goed en aanvoelen vader en zoon Alles wordt door en voor de mens geregeld,dat je feilloos aanvoelt,wat er in je zoon omgaat.God zorgt en begeleidt jullie beiden uit liefde van God voor de mens die God liefheeft Bedankt dat ik dit mooie stukje heb mogen lezen Gods zegen jullie beiden Lieve groetjes met een kus voor jullie beiden Vader en zoon jose van Hellenberg Hubar-Boelens

Reactie: (Larissa van Beek)
14-1-2020, 15:21
Want een hartverwarmend artikel, zo uit het hart geschreven. Tranen van ontroering bij mij. Er spreekt zoveel liefde uit je woorden, de bijzondere liefdevolle band tussen jou en je zoon raakt me. Hoe je feilloos zijn 'taal'van de ziel begrijpt, wat verder dan woorden reikt. De Grootste gave van jouw zoon om te voelen wie zijn liefde nodig heeft. Het vertrouwen van de moslima en haar kwetsbare openheid, zo mooi hoe zij de liefde en troost die je zoon biedt omarmt. Wij mensen mogen nog veel meer omarmen dat wij spirituele wezens zijn die toevallig een fysiek lichaam (en een ratio) hebben. Zodra we gaan luisteren naar het fluisteren, naar onze intuitie, ingevingen, zijn we verbonden met onze ziel. We zijn hier allemaal met een Levensles. Uiteindelijk zijn we hier allemaal om Liefde en Licht te ervaren. Het is de kunst om te leren luisteren naar ons lichaam, en onze ziel, zodat de al om aanwezige liefde ons kan omarmen. Grote dank voor het delen van deze ontroerende ervaringen. En een dikke knuffel voor Mahil en Pino. moge de moslima dame haar broertje blijvend voelen, hij leeft voort in haar hart.

Reactie: (Carla)
14-1-2020, 08:33
Prachtig!

Reactie: (Annemarie)
28-12-2019, 20:40
Wat een bijzonder verhaal. Tranen in mijn ogen. Wie stuurt ons? Wat doen we met ingevingen? Ik volg ze steeds meer op. Want ze vertellen me echt iets, Zo'n 6,5 jaar geleden liet ik mijn ratio de twee signalen die ik kreeg negeren. Het kostte me bijna mijn leven. Sindsdien neem ik ze steeds vaker serieus. Ook in mijn werk als begeleider van groepen en individuen. Dan krijg ik geregeld een onverwachte en niet rationeel verklaarbare ingeving. Als ik die vertel, blijk ik vaak de spijker op zijn kop te slaan. Niet altijd. Wie of wat zorgt voor die ingeving? Mooie materie.

Reactie: (Arjen)
16-12-2019, 13:48
"Hij kan niet praten, lezen of schrijven" - misschien niet, maar blijkbaar voelen als de beste!

Reactie: (Pieter Kop)
15-12-2019, 22:36
Zo is het maar net! Onze moderne, digitale en virtuele wereld blijft altijd ondergeschikt aan de mens en menselijk contact!

Reactie: (Froukje Laanstra)
13-12-2019, 12:55
Een bijzondere zoon die zonder oordeel vanuit zijn gevoel.reageert. "Wij' laten ons zonder beperkingen beperken.