Hoe kan ik mijn innerlijke criticus temmen?

We kennen het allemaal: dat strenge stemmetje vanbinnen dat feilloos onze fouten en tekortkomingen aanwijst. Maar wat gebeurt er met onze veerkracht en ons zelfvertrouwen als we die innerlijke criticus continu het hoogste woord geven?

Ieder mens heeft zo’n innerlijke stem. Het is ontstaan vanuit een evolutionaire drang om ons te beschermen en alert te houden. Echter een overactieve criticus kan ons welzijn en onze groei ernstig ondermijnen. We kennen het toch allemaal dat stemmetje dat bijvoorbeeld zegt: “Wie denk je wel niet dat je bent om dit te gaan doen?” “Anderen kunnen dit veel beter, natuurlijker en sneller dan jij; begin er maar niet eens aan.”
“Zet niet te hoog in, blijf gewoon bescheiden en doe maar normaal.” “Het zal niet goed gaan in jouw speech”

Het temmen van deze stem vraagt niet om een geforceerde stilte in je hoofd, maar om het ontwikkelen van een warmere, mildere dialoog met jezelf. We hoeven niet te vechten met die stem, maar kunnen leren haar rustig te observeren, zodat er weer ruimte ontstaat voor ons natuurlijke en intuïtieve zelf.
Als je mij zou vragen: Wat is de essentie van deze vraag, dan is het het belang van  zelfcompassie dat ik zie als het fundament van mentale veerkracht. Het stelt je in staat om met mildheid en acceptatie naar jezelf te kijken als een mens in ontwikkeling.

Echter hoe zit dat in ons werk en leven? Daarom de volgende vraag: Hoe kan ik mijn innerlijke criticus temmen? Hier zijn drie toegankelijke manieren om die innerlijke criticus tot rust te brengen:

• Behandel jezelf als een goede vriend. Vraag jezelf bij twijfel of tegenslag af wat je zou zeggen tegen een dierbare vriend die in precies dezelfde situatie zit. We zijn voor onszelf vaak veel strenger dan voor anderen; gun jezelf diezelfde vriendelijkheid en compassie.
• Stel de criticus ter discussie. Neem kritische gedachten niet automatisch aan als de absolute waarheid. Daag de stem uit en vraag jezelf af: is dit wel voor honderd procent waar, of kijkt er slechts een bezorgde stem door een vergrootglas?
• Ik personifieer mijn criticus en geef hem een komische naam. Dat maakt het voor mij gemakkelijker om zijn oordelen over wat ik doe of wil gaan doen met een glimlach te herkennen en te relativeren, in plaats van ze te serieus te nemen.

Laten we vandaag eens de tijd om bewust stil te staan bij onze eigen gedachten. Welke mildere stem mogen we vandaag laten spreken? Door te kiezen voor zelfacceptatie en begrip, nemen we zelf de regie over ons denken en ons leven.

Deze post is deel van een reeks rond mijn boek “Vragen die je leven veranderen”. In dit boek bied ik bij elke vraag de verdieping en ideeën hoe je die vraag kan inzetten om persoonlijk te innoveren.  Zie voor meer informatie de comment hieronder.

Jan Meulendijks Inge Galama Bob de Wit Joanne Bijleveld René Albert Blok Gert Staal Thomas Swaak Sparrow Foundation – Stichting Sparrow Justin van Lopik Iwan Bean, MA MBA Gabriël Anthonio
#zelfreflectie #zingeving